Koltuk

Evet kızımın bir ilki daha koltuktan tek başına inebiliyor. Düşmeden, yuvarlanmadan önce ellerini koyuyor sonra yana dogru kayıyor hafif hafif  ve ayaklar boşlukta ama korkmuyor hopp sonra yerde... Aferin kızıma ...
Bugün defalarca yaptı hoşunada gitti bayağı ama her defanın ardından alkışda istiyor o ayrı.. Bende her inmenin arkasından alkışlıyorum. Onu teşfik etmek için görünsede aslında mutluluktan alkışlıyorum içimden gele gele doya doya...
Üç dört gün önce arkadaşımı aramıştım, başka bir arkadaşın telefon numarasını almak için, numarayı bir kağıda yazdım ve kalemin bıraktın. sonra ne göreyim küçük kızım minicik elleriyle kalemi tutmuş karalıyor kağıdı. İlk kalem tutuşu ilk birşeyleri karalaması.. Şimdi o karalanan kağıt nerde mi, tabikide buzdolabının üstüne tutturuldu bile. Hep kıskanmıştın çocuklarının yaptıkları resimleri oraya buraya asanları, imrenmiştim. Çok güzel bir duygu mutfakta dolandıkça bebeğimin karaladığı kağıdı görüp onun yavaş yavaş büyüdüğünü farketmek.