SÖZLER VE UYKU

Dün değil önceki gün eve gittikten kısa bir süre sonra elektrikler kesildi, tamda yemek zamanıydı. Etrafı mumlarla donattık kayınvalidem ben ve yaren romantik bir yemek yedik. Yaren'nin eline bir el feneri verdik oyalansın korkmasın diye, bir baktım feneri aşağı yukarı yapıp ışığı takip ediyor, bir de aşağı yukayı, aşağı yukayı demez mi  
hayret ettim ne zaman öğrendi diye. Sonra telefonumun şarjı bitti, ben de söylenmeye başladım tam zamanın da bitti, diye. O sırada Yaren seslendi "anne şarja tak" diye eşek sen büyüdün de bana akıl mı veriyorsun.
Kızımla uzun süredir baş başa vakit geçirmiyorduk, birde üstelik hemen uyusun uğraştırmasın diye hemencecik ayağımda sallıyor, uyutuyordum. Dün akşam baş başa vakit geçirme fırsatımız oldu, girdik Yaren'nin odasına kitap okuduk, resim yaptık.Uyku vakti geldiğinde ise yatağına yatırdım iyi geceler diyerek. İki dakika sonra başlamaz mı "anne nenni yap" demeye. Kızım bak bende uyuyacağım deyip yere uzandım hadi sende kendin uyu diyorum, yok anlamıyor. Herhalde 30 kere aynı şeyi tekrarladı, uyuma numarası yaptım parmaklarımın arasından seyrediyorum, bi ağlama numaraları güya gözyaşlarını siliyor, tam emin değilim belki ağlamıştır da karanlıkta fark edemedim ama ağlama yalan ağlama idi ondan eminim. Kendime kızdım kendi hatam yüzünden, üşengeçliğimden yavrucağım hemen alışmıştı sallanmaya, Allahtan fazla sürmedi beş on dakika sonra kendi kendine uyudu. Ve ben
evden çıkarken hala uyuyordu minik meleğim.