Kızıma İkea dan masa ve sandalye aldım, ondan daha çok ben mutlu oldum herhalde. şimdilik pek oturmuyor, sadece sandalyeyi gezdirip duruyor. Ayrıca kurarken de bana yardım etti "anne tak" cümleleri ile. Yarım saatte kuracağım masa ve sandalyeyi Yaren ile bir saat de kurdum olsun bende bunu istiyordum zaten, kızım ile beraber yapmak ve kurulduğunda ki tepkisini merak ediyordum, o yüzden kargonun ben evdeyken gelmesini sağlamak için canım çıktı. Neyse kurduk bitirdik Yaren sandalyeyi gezdirip duruyor, ben de o sırada tuvalete gitmek için odadan çıktım hemen arkamdan anne dedi , bende tuvalete gidiyorum kızım istiyorsan gel dedim, bide ne göreyim kucaklamış sandalyeyi peşimden koşturuyor. Beni çok güldürdü .

Aynı akşam Yaren uyuduktan sonra üstü açık mı diye bakmaya gittim, tabiki de açık, sadece battusunu kucaklamış, biraz hareketlendi ve iyice kenara yaslandı ben de ellemedim uykusu dağılmasın, nasıl olsa rahat ettiği pozisyonu kendi alır birazdan tekrar kontrol eder, tekrar üzerini örterim dedim ve yorganı üzerine örttüm ,çıktım odadan. On, onbeş dakika sonra odaya tekrar girdim, yorganı düzelteyim diye bir baktım yorgan yok, uyanmış yorganı aşağıya atmış ve tekrar geri uyumuş. Beni çok güldürdü yine...

Beni hep güldürüyor bu kız, Allah'ım da hep onu güldürsün, gülen yüzünü soldurmasın hiç...